Zarys geograficzny „Kraju Kwitnącej Wiśni”

              Japonia leży we wschodniej części Azji, na Wyspach Japońskich, archipelagu składającego się z około 3900 wysp i wysepek. Cztery z nich: Honsiu, Hokkaido, Kiusiu i Sikoku zajmują prawie 96% terytorium kraju. Z pozostałych największa jest Okinawa z archipelagu Riukiu. Wyspy Japońskie rozciągają się łukiem na długości około 2500 km z północnego wschodu na południowy zachód. Od północy oblewa Japonię Morze Ochockie. Cieśnina La Perouse’a oddziela kraj od Sachalinu - wysp rosyjskich, natomiast cieśnina Nemuro od Wysp Kurylskich. Japonia przez Morze Japońskie na zachodzie graniczy z Rosją, Koreą Północną i Koreą Południową. Południowo-zachodnie obszary Japonii oddziela od Chin Morze Wschodniochińskie. Od wschodu oraz południa Japonię oblewa Ocean Spokojny, natomiast wzdłuż wybrzeży ciągną się rowy oceaniczne: Riukiu, Japoński i Kurylski. Bardzo dobrze rozwinięta linia brzegowa Japonii liczy około 30 tys. kilometrów. Występują tu różne typy wybrzeży, od riasowych (zachodnie Kiusiu i Sikoku oraz wokół Wewnętrznego Morza Japońskiego), poprzez lagunowe i limanowe (północne i południowo-wschodnie Honsiu i Hokkaido) do klifowych (wschodnie i południowe wybrzeża Honsiu). Większość wysp archipelagu Riukiu otoczona jest natomiast rafami koralowymi.

              Japonia należy do krajów wyżynno-górskich, tylko 15% terytorium państwa zajmują tereny nizinne. Najdalej na północ wysunięta jest górzysta wyspa Hokkaido z południkowo przebiegającymi pasmami górskimi Kitami, Teshi oraz Hidaka. W centrum wyspy znajduje się jej najwyższy szczyt Taisetsu-Zan (2290 m n.p.m.). Niziny znajdują się w południowo-wschodniej części wyspy (Tokachi) i zachodniej (Ishikari). Południowy zachód zajmuje półwysep Oshima. Największa wyspa Japonii – Honsiu zajmuje 3/5 terytorium kraju. Na urozmaiconą rzeźbę terenu składają się przede wszystkim góry oraz płaskowyże. Pasma górskie mają przebieg południkowy, z wyjątkiem południowo-zachodniej części wyspy. Kontynuacją południowych gór Hokkaido na Honsiu są grzbiety Kitakami, Gór Środkowych i Dewa-San chi. Dalej na południe, po stronie wschodniej ciągną się góry Abukuma, a po zachodniej Echigo, które opadają ku nizinie nadbrzeżnej Niigata. Centrum wyspy jest silnie górzyste z najwyższym szczytem Japonii – wulkanem Fudżi (3776 m n.p.m.). Środkową część wyspy przecina rów tektoniczny Magna, z którego wznoszą się liczne wulkany. Na wschód od rowu tektonicznego biegnie pasmo górskie Kanto i Mikuni, opadające ku największej nizinie Japonii Kanto (13 tys. km²). Po zachodniej stronie rowu ciągną się pasma górskie: Hida, Kiso i Akaishi, zwane często Alpami Japońskimi. Na zachód od Akaishi położona jest nizina Nobi, przylegająca do zatoki Ise. Południowo-zachodnia część Honsiu ma charakter bardziej wyżynny z niewysokimi górami i nadbrzeżnymi, niewielkimi nizinami. Na południu Honsiu oddziela od Sikoku Wewnętrzne Morze Japońskie, które oblewa również Kiusiu. Sikoku jest również wyspą górzystą, z centralnie przebiegającymi grzbietami górskimi. Szerszy pas nizin nadbrzeżnych występuje w północnej części wyspy. Kiusiu od Honsiu oddziela cieśnina Shimonoseki, a od Sikoku Bungo. Z północy na południe przebiega główny łańcuch górski Kyushu. Łańcuch wysp Riukiu stanowi zakończenie Wysp Japońskich.

              Całe terytorium kraju znajduje się pod wpływem klimatu monsunowego. Monsun zimowy, wiejący z północnego zachodu, przynosi obfite opady deszczu i śniegu wzdłuż zachodniego wybrzeża. Wybrzeża pacyficzne mają natomiast suchą i słoneczną pogodę. Monsun letni, wiejący znad Oceanu Spokojnego. Na sieć wodną Japonii składają się liczne, lecz krótkie – o stosunkowo niewielkich dorzeczach, rzeki i jeziora. Najdłuższą rzeką jest Shinano na Honsiu. Największe jezioro Japonii to Biwa w środkowej części Honsiu. Lasy zajmują 66,7% kraju. Wyspy Riukiu porastają wilgotne lasy równikowe z drzewiastymi paprociami, drzewem kamforowym i Morawami. Na wyspie Kiusiu oraz południu Honsiu i Sikoku występują wiecznie zielone lasy podzwrotnikowe. Lasy mieszane, z przewagą liściastych rosną na Kiusiu, w środkowej części Honsiu i na północy tej wyspy oraz na Hokkaido. Północne obszary Hokkaido porastają lasy szpilkowe. Prawie na całym terytorium Japonii rosną lasy bambusowe i sadzone przez Japończyków drzewa wiśni z pięknymi kwiatami i niejadalnymi owocami. To właśnie od drzew wiśni Japonię nazywa się „ Krajem Kwitnącej Wiśni”.[1]

---

[1] ABC ŚWIAT - Azja I, wydanie I, redaktor naukowy Wiesław Maik, wydawnictwo KURPISZ SA, Poznań 1999, ISBN 83-88276-01-8, str. 102-112;